Jeszcze w 1564 jeden z inwentarzy wskazywał, że wieś jest położona na terenie ze wszystkich stron porośniętych boramiMaciej Michalski, Rafał Witkowski, Średniowieczne i staropolskie wsie Główna i Zawady, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2002, s.34,37,43,44,49,50,56, ISSN 0137-3552.
Według legendy przez teren obecnej Głównej przejeżdżał Napoleon Bonaparte. Zobaczywszy uroczą, bezimienną jeszcze wówczas rzeczkę, postanowił rozbić tu na jakiś czas obóz (kwaterę), z którego to powodu powstała nazwa Główna (od kwatery głównej wodza Francuzów)Barbara Fabiańska, Rodzina Gajewskich z Suchej, w: Kronika Miasta Poznania nr 2/2002, s.444, ISSN 0137-3552.
Historia i przemysł Na terenie dzisiejszej Głównej znajdują się jedne z najstarszych osiedli obszaru dzisiejszego miasta - początki osadnictwa sięgają tutaj schyłku epoki lodowcowej, kiedy to za cofającym się lądolodem przybyły do tundry stada reniferów, a za nimi myśliwi. Pozostały po nich skromne pamiątki w postaci narzędzi krzemiennych. Około 3100-2450 lat p.n.e. zamieszkali tu pierwsi hodowcy bydła, kóz i owiec, trudniący się również rybołówstwem oraz zbieractwem oraz, w mniejszym stopniu, kopieniacką uprawą roliJarmila Kaczmarek, Archeologiczne skarby Głównej i Zawad, w: Kronika Miasta Poznania, nr 2/2002, s.6-20, ISSN 0137-3552.