Brzoza niska (Betula humilis Schrank) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny brzozowatych. Występuje w środkowej i wschodniej Europie (od Niemiec i Szwajcarii na wschód) oraz w północnej Azji (od Kazachstanu, Mongolii i Korei na północ). W Polsce roślina rzadka, występująca na rozproszonych stanowiskach na niżu. Najliczniej występuje na Pojezierzu Pomorskim, Mazurskim i Podlasiu, rzadziej na Białostocczyźnie i w Wielkopolsce.
Morfologia thumb|left|Kwiatostany – żeński u góry i męskie u dołu thumb|left|Okrągławojajowate liście Pokrój Gęsto rozgałęziony krzew o pędach wznoszących się ku górze, osiągających wysokość do 2 m, rzadko do 3 m. Pędy Młode pędy pokryte białymi brodawkami żywicy i omszone. Kora czerwonobrunatna. Liście Okrągławojajowate lub jajowate o długości zwykle do 3,5 cm i szerokości większej od długości, na szczycie tępe lub nieco zaostrzone, krótkoogonkowe (2–5 mm). Blaszka liściowa o długości 4–6 cm i szerokości do 2,5 cm, nierównomiernie ząbkowana z 5–6 parami nerwów bocznych. Blaszki z góry są żywozielone, od spodu jaśniejsze. Ogonki do 5 mm długości, nagie. Pączki drobne, jajowate, okryte silnie orzęsionymi łuskami. Kwiaty Kwiaty zebrane w wiotkie i zwisające kotki, oddzielnie kotki męskie i kotki żeńskie.