Po wybuchu wojny trzydziestoletniej, oddał w 1619 wojska Ligi Katolickiej do dyspozycji cesarza Ferdynanda II. 8 listopada 1620 wojska bawarskie pod wodzą Johanna von Tilly rozbiły wojska czeskich protestantów króla Fryderyka V w bitwie na Białej Górze. W 1623 cesarz oficjalnie przyznał mu tytuł elektorski, odebrany palatynowi reńskiemu Fryderykowi V.
Mocą podpisanego w 1648 pokoju westfalskiego, Maksymilian zachował dziedziczny tytuł elektorski arcyklucznika Rzeszy. Otrzymał również Górny Palatynat. Ustanowiono również zakaz dziedziczenia Palatynatu Dolnego przez elektorów Bawarii w razie wymarcia linii palatynackiej.
6 lutego 1595 roku ożenił się z księżniczką Elżbietą Lotaryńską (1574–1635), córką księcia Karola III Lotaryńskiego i Klaudii de Valois. Para nie miała dzieci.
15 lipca 1635 roku w Wiedniu ożenił się ze swoją siostrzenicą Marią Anną Habsburżanką, córką cesarza Ferdynanda II Habsburga i Marii Anny Wittelsbach. Para miała dwóch synów: Ferdynanda (1636–1679) – elektora Bawarii Maksymiliana (1638–1705) – księcia Bawarii
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wittelsbachowie Kategoria:Władcy Bawarii Kategoria:Ludzie urodzeni w Monachium Kategoria:Pochówki w Monachium Kategoria:Urodzeni w 1573 Kategoria:Zmarli w 1651