Manuel Ávila Camacho (ur. 24 kwietnia 1897, zm. 13 października 1955) – meksykański polityk, wojskowy i prezydent tego kraju w latach 1940–1946.

Życiorys Camacho urodził się w Teziutlán, małym mieście w stanie Puebla w rodzinie należącej do klasy średniej. Miał jedną siostrę Maríę Jovitę Ávila Camacho i dwóch braci: Maximino i Rafaela, którzy byli gubernatorami Puebli. Camacho nie zdobył wyższego wykształcenia, mimo tego, że studiował w Narodowej Szkole Przygotowawczej. W 1914 r. wstąpił do wojska w stopniu młodszego porucznika, w 1920 r. osiągnął rangę pułkownika. W tym samym roku został szefem sztabu dla stanu Michoacán. Jego zwierzchnikiem był Lázaro Cárdenas, z którym Camacho się zaprzyjaźnił. W 1929 r. pod dowództwem Cárdenasa walczył przeciwko tzw. powstaniu Escobara, wówczas też doszedł do stopnia generała brygady.

Po zakończeniu kariery wojskowej Ávila w latach 1933 i 1934 pełnił funkcję naczelnika Sekretariatu Obrony Narodowej a w 1937 r. został sekretarzem w tym ministerstwie. Dwa lata później został wybrany na prezydenta kraju po tym, jak wcześniej jego rodzima partia PRI ustanowiła go swoim kandydatem.