Uległy wobec Japończyków, nie potrafił przeciwstawić się ich ekspansji w północnych Chinach, próbując do samego końca szukać porozumienia na drodze negocjacji.

Po wybuchu w 1937 wojny z Japonią został sekretarzem generalnym Narodowej Rady Obrony. Od 1940 do 1945 piastował urząd gubernatora prowincji Syczuan. W 1946 był delegatem na zakończone niepowodzeniem rozmowy pokojowe z komunistami.

W latach 1947–1948 piastował urząd premiera Republiki Chińskiej, bezskutecznie próbując przeprowadzić reformę rolną i stabilizację pieniądza. W obliczu ofensywy komunistycznej pod koniec 1949 roku uciekł wraz z rządem kuomintangowskim na Tajwan. W latach 50. jako doradca prezydencki działał na rzecz współpracy japońsko-tajwańskiej. W 1965 był obserwatorem rządu RCh na II soborze watykańskim.

Przypisy

Bibliografia Biographical Dictionary of Republican China, Volume 1, edited by Howard L. Boorman, Columbia University Press, New York 1967.

Kategoria:Premierzy Republiki Chińskiej Kategoria:Chińscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych Republiki Chińskiej