Browar Karola Olbrachta Umierając w 1933 r. arcyks. Karol Stefan zapisał browar w testamencie swojemu synowi Karolowi Olbrachtowi. W tym czasie w browarze wytwarzano pięć podstawowych gatunków piwa: piwo jasne Zdrój Żywiecki 10,5 st. Blg. – najbardziej popularne piwo jasne piwo jasne Leżak 11,0 st. Blg. – niewymagające i niedrogie piwo piwo ciemne Marcowe 15,0 st. Blg. – tradycyjne, galicyjskie piwo słodowe piwo jasne Ale 22,0 st. Blg. – mocne i szlachetne piwo górnej fermentacji piwo ciemne Porter 22,0 st. Blg – najczęściej nagradzane i renomowane piwo okazjonalnie warzono również inne piwa np. Słodowe i Leżak Ciemny Po wybuchu II wojny światowej w 1939 r. Niemcy zajęły Żywiec, zmieniając jego nazwę na niemiecki Saybusch. Przed śmiercią uchroniło arcyksięcia wstawiennictwo króla szwedzkiego i włoskiego u najwyższych hitlerowskich władz. Karol Olbracht wtrącony został do więzienia, a browar został przejęty przez III Rzeszę. Otrzymał on wówczas oficjalną nazwę Beskidenbrauerei Saybusch. Produkcja w browarze została utrzymana, jednakże piwo przeznaczone było głównie na potrzeby wojska niemieckiego. Podstawowym piwem produkowanym wówczas w Żywcu był Saybuscher Quell zbliżony składem do Zdroju Żywieckiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Browar w Żywcu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.