Al-Buhturi (; pełne imię: Abu Ubada al-Walid Ibn Ubajd Allah al-Buhturi; ur. 821 w Manbidżu, zm. 897 tamże) – arabski poeta wczesnego okresu abbasydzkiego.

Należał do Buhtur, jednego ze szczepów plemienia Tajji. Jego poetyckim nauczycielem stał się należący do tego samego plemienia Abu Tammam, za którego rekomendacją został panegirystą notabli miasta Ma’arrat an-Numan, którzy przyznali mu stypendium. Wkrótce dołączył jednak do dworu mecenasa Abu Tammama, namiestnika Mezopotamii Malika Ibn Tawka. Po śmierci Abu Tammama udało mu się dostać na dwór kalifa Al-Mutawakkila (847–861), gdzie zyskał sławę i majątek. Po śmierci Al-Mutawakkila powrócił do Manbidżu, jednak udało mu się ponownie dostać na kalifacki dwór za panowania Al-Mu’tazza (866–869). Ostatnim kalifem, którego miał opiewać, był Al-Mu’tamid (870–892). Przez krótki czas był nadwornym poetą Tulunidy Chumarawajha (884 - 896). Na starość powrócił do Manbidżu, gdzie zmarł po długiej chorobie.