mały|Tablica ku czci ks. Wierzbicy w kościele seminaryjnym w Ołtarzewie Stanisław Wierzbica (ur. 26 listopada 1902 w Bottrop w Niemczech, zm. 10 maja 1977 w Częstochowie) – ksiądz pallotyn, budowniczy pallotyńskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Ołtarzewie k. Warszawy, popularyzator kultu Miłosierdzia Bożego.
Życiorys Urodził się w 1902 w Bottrop w Zagłębiu Ruhry, jako syn Jana i Joanny z domu Szendzielosz. Po przyjeździe do Polski zamieszkał w Rydułtowach na Górnym Śląsku. Ukończył wadowickie Collegium Marianum na Kopcu. Do pallotynów wstąpił w roku 1920. Studia filozoficzno-teologiczne rozpoczął w Wadowicach, a ukończył na Uniwersytecie Warszawskim.
Święcenia kapłańskie przyjął 20 czerwca 1926 z rąk abp. Adama Sapiehy na Wawelu.
Był prefektem gimnazjalistów na Kopcu, ojcem duchownym, rektorem kilku pallotyńskich domów, kolporterem pallotyńskich czasopism, kapelanem sióstr zakonnych, radcą i administratorem prowincjalnym. W roku 1936 przybył do Ołtarzewa, by zainicjować budowę gmachu seminaryjnego. Dwukrotnie był rektorem seminarium pallotyńskiego. Opiekował się również Ruchem SzensztackimRyszard Pasieka, Głos przeszłości – Ksiądz Stanisław Wierzbica, "Nasz Prąd. Pismo alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Ołtarzewie", numer specjalny, maj 2007 (80 lat ołtarzewskiego Seminarium), s.