Stanisław Miłaszewski (ur. 28 kwietnia 1886 w Warszawie, zm. 10 sierpnia 1944 tamże) – polski dramatopisarz, publicysta, poeta i tłumacz, senator II RP, urzędnik Wydziału Teatru w Ministerstwie Sztuki i Kultury w 1919 rokuDariusz Marciniec, Ministerstwo Sztuki i Kultury Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1918–1922, [w:] Rocznik Łódzki, T. 63 (2015), s. 95..
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefata i Cecylii z Żurkowskich. Ukończył szkołę realną Dmochowskiego w Warszawie. Studiował na uniwersytecie w Liège, Monachium, Rzymie i Paryżu, oraz filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Lwowskim. Ochotniczo wstąpił do armii gen. Józefa Hallera. W latach 1914–1923 był recenzentem literackim „Gazety Warszawskiej”, „Tygodnika Ilustrowanego” i „Dziennika Powszechnego”, w latach 1921–1923 redaktorem wydawnictwa „Książki Ciekawe”. Pracował jako referent teatralny Ministerstwa Kultury i Sztuki (1918–1923). Był delegatem na zjazd Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 w Warszawie. W latach 1923–1924 pełnił funkcję kierownika literackiego Warszawskich Teatrów Miejskich, a w 1924–1926 w Teatrze Narodowym. Wspierał tworzenie Miejskiej Szkoły Dramatycznej.