na początku XXI wieku wielu badaczy zaczęło przeciwstawiać się potocznemu rozumieniu teorii spiskowych jako zawsze fałszywych i wręcz nieprawdopodobnych poglądów typowych jedynie dla słabo wykształconych albo mających zaburzenia psychiczne obywateli. W konsekwencji teorie spiskowe – nazywane też narracjami spiskowymi – obecnie rozumiane są często przez badaczy szerzej jako wyraz głębokiej nieufności w stosunku do elitOmówienie przemian rozumienia pojęcia teorii spiskowej można znaleźć w: Franciszek Czech, Spiskowe narracje i metanarracje, Kraków 2015 r., s. 11-120..
W Polsce badania nad teoriami spiskowymi prowadzone są w różnych ujęciach: historycznym (Janusz Tazbir, Piotr Witek), filozoficznym (Lech Zdybel), społeczno-kulturowym i politycznym (Franciszek Czech), psychologicznym (Michał Bilewicz i jego zespół, Monika Grzesiak-Feldman), retorycznym (Paweł Sarna, Ewelina Tyc).
Zobacz też
KISS – reguła stwierdzająca, że najprostsze rozwiązania są najlepsze ogólna orientacja spiskowa Protokoły mędrców Syjonu Andinia Judeopolonia Nowy porządek świata reptilianie fake news dezinformacja czapka foliowa
Przypisy