thumb|Szarawary u kozaka zaporoskiego thumb|Współcześni mężczyźni w Afganistanie ubrani w szarawary Szarawary (ukr. шаровари szarowary, z węg. salavári, tur. şalvar od pers. szalwār, „spodnie”) a. hajdawery (od ukr. handewery) – szerokie, długie, bufiaste spodnie noszone na Wschodzie i w Polsce XVI–XVIII w..
Zakres pojęcia Element tradycyjnego stroju męskiego i kobiecego na Bałkanach oraz na szeroko pojętym Oriencie: od krajów arabskich poprzez Azję Centralną po Indie i Azję Południowo-Wschodnią (Indonezja). Zwykle w kolorach jaskrawych, niekiedy czarne, w zależności od przeznaczenia i miejscowych zwyczajów szyte z różnych materiałów.
Szarawary są m.in. elementem stroju bajader. Na Rusi pojawiły się już w XI w. pod wpływem ludów tureckich, następnie stały się elementem ukraińskiego stroju ludowego oraz umundurowania wojsk kozackich do II wojny światowej włącznie.
W Polsce noszone powszechnie przez mężczyzn w dobie sarmatyzmu pod wpływem silnych w owym czasie wpływów Orientu na strój szlachecki i sztukę wojenną oraz ze względu na to, że były wygodne do konnej jazdy. Były też elementem stroju Karaimek, bałagułów (żydowskich woźniców na Podolu i Pokuciu) i in.