Hajle Syllasje I (także Hajle Selasje I, Haile Selassie I; geez , „Potęga Trójcy”; ur. 23 lipca 1892 w Ydżersa Goro, zm. 27 sierpnia 1975 w Addis Abebie) – ostatni cesarz Etiopii (1930–1936 i 1941–1974). Oficjalnie używał imienia „Cesarz Haile Selassie I, Zwycięski Lew Plemienia Judy, Wybraniec Boży”.
Jest także znany jako symbol religijny ruchu Rastafari. Według wyznawców jest mesjaszem.
Życiorys thumb|300px|Przewodniczący Rady Państwa PRL Edward Ochab (z prawej) wita przybyłego do Polski z wizytą oficjalną cesarza Etiopii Hajle Syllasje I (z lewej). W tle Władysław Gomułka i Józef Cyrankiewicz, Warszawa, 17 września 1964 Urodził się w 1892 roku koło Hareru jako Teferi Mekonnen. Syn rasa Mekonnena, kuzyna cesarza Menelika II. W 1907 roku został gubernatorem prowincji Sidamo. W 1916 roku został regentem po tym, jak od władzy odsunięto cesarza Lydż Ijasu. Współrządził wraz z cesarzową Zeuditu. W 1923 roku wprowadził kraj do Ligi Narodów. Później rozpoczął działania mające na celu zniesienia niewolnictwa, które zostało zniesione jednak dopiero po włoskiej inwazji w 1935 roku. Problem niewolnictwa w Etiopii został wykorzystany propagandowo przez Włochów z jednej strony, aby ukazać Etiopię jako niecywilizowany kraj, z drugiej, dać jeden z pretekstów do inwazji.