Morze Bellingshausena (, ) – morze Oceanu Południowego rozciągające się na zachód od Półwyspu Antarktycznego, między Wyspą Aleksandra a Wyspą Thurstona.
Nazwa Nazwa morza pochodzi od nazwiska rosyjskiego badacza Fabiana Bellingshausena (1779–1852), który dotarł tu w styczniu 1821. Akwen nazywany był także Mer de la Belgica dla upamiętnienia statku „Belgica” Belgijskiej Wyprawy Antarktycznej (1897–1899), który utknął w lodach morza w 1898 roku.
Geografia Morze Bellingshausena jest morzem przybrzeżnym Oceanu Południowego u brzegów Antarktydy Zachodniej pomiędzy Półwyspem Antarktycznym a Lodowcem Szelfowym Abbota; między Wyspą Aleksandra a Wyspą Thurstona na południe od Wyspy Piotra I. Część Antarktydy położona nad Morzem Bellingshausena nosi nazwę Ziemi Ellswortha. Na wschodzie morze graniczy z Morzem Amundsena.
Akwen ma powierzchnię 487 tys. km², jego średnia głębokość wynosi 1261 m, a maksymalna 4115 m. Na wschodzie i na południu znajduje się szelf antarktyczny, szeroki na 100–450 km.
Na morzu leżą trzy większe wyspy: Aleksandra (), Charcota () i Piotra I (), a także mniejsze Latady (), Smyley () i Spaatz (). Wyspa Aleksandra jest największą wyspą antarktyczną – ma 390 km długości i 80 szerokości.