Wenecja (1291–1309) 1297–1302 – Gottfried von Hohenlohe 1302–1311 – Siegfried von Feuchtwangen

Malbork (1309–1457) thumb|Winrich von Kniprode 1311–1324 – Karl Bessart von Trier 1324–1330 – Werner von Orseln 1331–1335 – Luther von Braunschweig 1335–1341 – Dietrich von Altenburg 1342–1345 – Ludolf König von Wattzau 1345–1351 – Heinrich Dusemer von Arfberg 1351–1382 – Winrich von Kniprode 1382–1390 – Konrad Zöllner von Rotenstein 1391–1393 – Konrad von Wallenrode 1393–1407 – Konrad von Jungingen 1407–1410 – Ulrich von Jungingen 1410–1413 – Heinrich von Plauen 1414–1422 – Michael Küchmeister von Sternberg 1422–1441 – Paul Bellitzer von Russdorff 1441–1449 – Konrad von Erlichshausen 1450–1467 – Ludwig von Erlichshausen

Królewiec (1457–1525) thumb|Albrecht Hohenzollern-Ansbach 1467–1470 – Henryk Reuss von Plauen 1470–1477 – Henryk Reffle von Richtenberg 1477–1489 – Martin Truchsess von Wetzhausen 1489–1497 – Jan von Tieffen 1498–1510 – Fryderyk Wettyn 1511–1525 – Albrecht Hohenzollern-Ansbach

Mergentheim (1525–1809) thumb|Karol Lotaryński thumb|Karol Ludwik Habsburg Od 1525 roku zwierzchnicy zakonu urodzeni w rodach nieszlacheckich lub rycerskich nosili tytuł administratora urzędu wielkiego mistrza, a książęta z rodów panujących tytuł wielkiego mistrza.