W roku 1905 po raz pierwszy rozegrano eliminacje regionalne. Milan w grupie lombardzkiej zmierzył się z U.S. Milanese. Po zaciętych meczach zespołowi nie udało się jednak wejść do grupy finałowej (3:3 i 6:7).

Na wiosnę 1905 r. Milan wyjechał do Szwajcarii, gdzie rozegrał swoje pierwsze w historii mecze międzynarodowe. Wygrał 3:0 z Lugano i poniósł porażkę 2:4 z zespołem FC Sankt Gallen.

Rok 1906 Klub przeniósł się na boisko Milan Porta Manforte, a działacze Milanu doprowadzili do wybudowania pierwszego ministadionu, z drewnianymi trybunami oraz siatkami na bramkach. Te ostatnie były pomysłem działaczy mediolańskiego klubu, co zostało zaakceptowane przez włoską federację.

Rossoneri pomyślnie przeszli przez lombardzkie eliminacje mistrzostw Italii, dwukrotnie wygrywając z U.S. Milanese, awansując do grupy finałowej wraz z zespołami Juventusu i Genoi.

Po zakończeniu rozgrywek okazało się, że zarówno Milan, jak i Juventus posiadały taką samą liczbę punktów. Zgodnie z regulaminem musiał więc zostać rozegrany baraż o mistrzostwo. Milan, jako drużyna z lepszym bilansem bramkowym, miał prawo grać na własnym boisku. Jednak włoska federacja podjęła kontrowersyjną decyzję - postanowiła nie zaliczać Milanowi bramek z meczu z Genoą wygranego walkowerem.