I wojna światowa Wybuch I wojny światowej zastał go w stopniu porucznika na stanowisku adiutanta 2. Pułku Rezerwowego Gwardii. Razem z pułkiem uczestniczył w zdobyciu twierdzy Namur, w bitwie nad jeziorami mazurskimi i w kampanii jesiennej w Polsce w 1914, podczas której został ranny podczas szturmu w dniu 17 listopada. Po wyleczeniu ran służył jako kapitan (od 24 lipca 1915) przeważnie w sztabach, na początku jako oficer łącznikowy, a następnie jako oficer korpusu oficerów sztabu generalnego w dowództwach armii. Manstein zakończył wojnę jako szef Wydziału Operacyjnego 213 Dywizji Piechoty, uczestnicząc w jej szeregach w ofensywach w maju i czerwcu 1918 pod Reims i następnie w walkach obronnych pod Sedanem.
Okres międzywojenny Po powrocie z frontu Manstein służył na początku w dowództwie korpusu w Magdeburgu, a następnie przeszedł na własną prośbę na początku 1919 do dowództwa Grenzschutzu Wschód. Kolejnym jego stanowiskiem była służba w sztabie nowo utworzonego II Dowództwa Korpusu Reichswehry w Kassel. 1 października 1921 kpt. von Manstein został dowódcą kompanii w 5. (pruskim) pułku piechoty w Angermünde.