Od 1909 w stopniu sztabskapitana.
Brał udział w I wojnie światowej na froncie austriackim jako dowódca 1 Brygady Artylerii. Podczas walk został dwukrotnie ranny. W lipcu 1916 awansował na pułkownika. Po wybuchu rewolucji lutowej, od sierpnia 1917 aktywnie uczestniczył w tworzeniu oddziałów polskich na Ukrainie. Dowodził kolejno: oddziałem polskim w Kijowie (styczeń 1918), samodzielnym dywizjonem artylerii konnej (od lutego 1918) oraz samodzielną lekką brygadą III Korpusu Polskiego, na czele której stał do rozwiązania korpusu w czerwcu 1918. Potem został internowany przez wojska austro-węgierskie.
Służba w Wojsku Polskim W Wojsku Polskim od listopada 1918. Do grudnia 1918 dowódca Obozu Artylerii w Rembertowie. 17 grudnia 1918 wyznaczony został na stanowisko dowódcy 8 pułku artylerii polowej. Pod koniec lutego 1919 objął dowództwo II Brygady Artylerii Legionów, która w maju tego roku przemianowana została na I Brygadę Artylerii Legionów. W czerwcu i lipcu 1920 pełnił obowiązki dowódcy 1 Dywizji Piechoty Legionów. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Od lipca 1920 do 17 lipca 1921 dowodził 1 Dywizją Jazdy. W międzyczasie, od września do listopada 1920 dowodził także Korpusem Jazdy.