W latach 60 i 70, XVII stulecia starał się rozszerzyć wpływy Rosji na Ukrainie, ingerując przy wyborze atamana siczowego. Książę Grigorij Romodanowski podczas wojny rosyjsko-tureckiej uczestniczył w kampanii czehryńskiej (1676). Został zamordowany w 1682 roku, podczas zamieszek wywołanych przez strzelców moskiewskich. Fiodor Romodanowski w 1686 roku stanął na czele Prikazu Preobrażeńskiego. Dzięki zdecydowaniu i bezwzględności, został przyjacielem młodego Piotra Wielkiego, który uczynił go dowódcą swoich „pociesznych pułków”. Książę Fiodor Romodanowski w latach 1695–1699, jako zaufana osoba Piotra I Wielkiego, w czasie podróży cara po Zachodniej Europie, był zastępcą monarchy i wielkorządcą Rosji. Gdy w czasie nieobecności Piotra I, zbuntowali się strzelcy, Fiodor Romodanowski szybko i zdecydowanie uśmierzył bunt. Oddziały strzeleckie zostały rozwiązane, a strzelców rozproszono po odległych twierdzach, położonych na obrzeżach Rosji. Przywódcy buntu zostali ścięci. Po powrocie z Wielkiego Poselstwa po Europie Piotr I Wielki sowicie wynagrodził lojalność Romodanowskiego, przekazując mu pałac w Ropszy i nadając tytuł „Cesarska Wielmożność”. Fiodor Romodanowski do swej śmierci w 1717 r., był również naczelnikiem tajnej policji państwowej (wybudował wiele więzień na Syberii).