Donald Walter Cameron of Lochiel KT, CMG (ur. 4 listopada 1876, zm. 11 października 1951) − szkocki arystokrata, posiadacz ziemski i wojskowy, XXV naczelnik Klanu Cameronów. Najstarszy syn Donalda Camerona of Lochiel, XXIV Naczelnika i lady Margaret Elizabeth Montagu-Douglas-Scott, córki 5. księcia Buccleuch.
Wzorem swojego ojca i dziadka studiował w londyńskiej Harrow School. Później uczęszczał do Sandhurst Millitary College. Później służył w regimencie Grenadier Guards w Kraju Przylądkowym i brał udział w II wojnie burskiej w latach 1899–1902. Został parokrotnie ranny podczas bitwy o Belmont w 1902 r. Rok później został awansowany do rangi kapitana.
W 1905 r., po śmierci ojca, został następnym Naczelnikiem Klanu Cameronów. Niedługo później odszedł z wojska. Kiedy w 1914 r. wybuchła I wojna światowa, poproszono go o sformowanie nowego batalionu do armii lorda Kitchenera. Batalion ten (3rd Battalion, Queen’s Own Cameron Highlanders) został sformowany w tym samym roku. Swój chrzest bojowy przeszedł podczas bitwy pod Loos, gdzie atak osobiście poprowadził Donald Cameron. Podczas walk zginął jego młodszy brat.