Śmierci Szymonowica i Kochanowskiego (rok 1584) zapowiadają schyłek renesansu.
Warto też wspomnieć o pracy Piotra Kochanowskiego, który przełożył Jerozolimę wyzwoloną napisaną przez Torquato Tasso. Dzieło to zostało opublikowane w 1617 roku, czyli w epoce schyłkowej polskiego renesansu.
Literatura mieszczańska schyłku renesansu Najwybitniejszym przedstawicielem literatury mieszczańskiej końca XV wieku był Sebastian Fabian Klonowic (m.in. Flis i Worek Judaszów). W Worku Judaszów Klonowic bronił praw mieszczan i chłopów. Do innych poetów tego nurtu należeli Walenty Roździeński, Adam Władysławiusz oraz Franciszek Śmiadecki. Literaturę mieszczańską tego okresu charakteryzowało dążenie plebejuszy do obrony własnej godności poprzez zwalczanie szlacheckiej dominacji nad innymi stanami.
Literatura sowizdrzalska
Była to popularna literatura jarmarczna i straganowa, powstawała w renesansie. Tworzona była przez ludzi spoza społeczeństwa feudalnego, ustosunkowanych negatywnie i krytycznie do panującego porządku. Literatura ta programowo przeciwstawiała się literaturze szlacheckiej i mieszczańskiej, nierzadko parodiując ją. .
Przypisy
Bibliografia
Historia literatury polskiej w zarysie, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978 J. Ziomek, Literatura Odrodzenia, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1999, s. 25–26.