Nogajowie (przest. nagaj, Tatarzy nogajscy, także krymscy Tatarzy stepowi, własna nazwa – ногай [noˈɣaj]) – lud turecki, zamieszkujący Kaukaz Północny, południowe Powołże i Półwysep Krymski.
Etnogeneza thumb|right|300px|Mapa Sigismunda von Herbersteina zatytułowana „Moscovia” z 1549 umieszcza „Tatarów Nogajskich” na stepie na północ od Kaukazu i Astrachania. mały|alt=Młoda kobieta z jasnym warkoczem, w luźnej orientalnej szacie w czerwono-białe pasy, w cebulastej czerwonej czapce, jadąca na wielbłądzie w otoczeniu służących|Księżniczka nogajska (1812, Paul Jacob Laminit, , akwaforta, akwatinta, Muzeum Narodowe w Warszawie) W etnogenezie Nogajów brały udział takie starożytne ludy jak: Siracy, Ujsuni, Ujgurzy, Kipczacy, Asi, Kereici, Dormeni, Najmanowie, Mangini, Bułgarzy, Katagani, Bajdarzy i inne, mieszkające w regionie Irtyszu, północno-zachodniej Mongolii, Azji Środkowej, południowym Uralu, Dolnej Wołdze, Kaukazie Północnym, północnym regionie Morza Czarnego, w regionie Donu, regionie Azowskim i regionie Dolnego Dniepru. Wiele z nich posiadało własne państwa. Pojawienie się etnonimu „nogaj”, jest związane z przywódcą wojskowym i politycznym zachodniego ułusu Złotej Ordy, beglerbegiem Nogajem, prawnukiem Dżocziego, żyjącym w XIII wieku.