thumb|Grobowiec Ostrowskich W nowej radzie miejskiej w dniu 28 września 1926 został wybrany jednym z wiceprezydentów miasta, na tym stanowisku pozostał do emerytury, do 1934. Zaangażowany był w utworzenie Muzeum Etnograficznego, popierał plany stworzenia skansenu budownictwa ludowego w Lasku Wolskim, do czego ostatecznie jednak nie doszło. Założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922Deklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...] : 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa]. W maju 1931 został wyróżniony godnością członka honorowego Towarzystwo Szkoły Ludowej.
Z małżeństwa z Kazimierą z Sośnickich (1877–1954) miał dwóch synów: Kazimierza – adwokata, oficera Komendy Głównej AK i Witolda Macieja (1911–1966) – inżyniera rolnika.
Po wybuchu II wojny światowej wyjechał z Krakowa do Lwowa, w lutym 1940 powrócił pod Wawel i dość długo ukrywał się w obawie przed aresztowaniem.
Zmarł śmiercią naturalną, pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera PAS 67-płn-po lewej Rokitny).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1925)M.P. z 1925 r. nr 102, poz. 453 „za zasługi na polu pracy oświatowej i społecznej”. Krzyż Legionowy
Bibliografia Marian Zgórniak, Ostrowski Witold Tadeusz [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom 24, wyd.