Henryk IV von Hohnstein zdobył Bleicherode w 1303, a w 1322 nadał mu ograniczone prawa miejskie.
W 1326 roku miejscowość ta została po raz pierwszy wymieniona jako miasto, otrzymała własną pieczęć i herb. W 1442 roku powstał w Bleicherode Cech Płócienniczy (Związek Rzemieślników Odzieżowych), w 1503 uchwalono pierwszy statut miejski, z tego też roku pochodzi pierwsza wzmianka o szpitalu. Za czasów burmistrza Heinricha Heise w latach 1540/1541 wybudowano ratusz miejski, na którego fundamentach, zniszczonych podczas wojny trzydziestoletniej, odbudowanych i zachowanych do dzisiaj, stoi odrestaurowany ratusz.
Podczas wojny trzydziestoletniej, 3 października 1632 roku, Bleicherode zostało splądrowane i podpalone przez oddziały grafa Gotfryda Henryka zu Pappenheim. Wskutek działań wojennych zniszczone zostały takie dziedziny gospodarki jak rolnictwo, tkactwo i rzemiosło. Mieszkańcy zajęli się hodowlą ślimaków. Od tego czasu nosili przezwisko Schneckenhengste (Schnecke – pol. ślimak, Hengst – ogier). W roku 1684 Bleicherode znalazło się pod władzą brandenburską, a od 1699 podlegało bezpośrednio królowi pruskiemu. Król Fryderyk II Wielki, odwiedził miasto w 1754 roku i wydał nakaz do powstania przemysłu tekstylnego, wskutek tego powstały pierwsze manufaktury.