W innej sytuacji był wspomniany Łazik, który był zmuszony do takiego życia, jednak jego historia była pierwowzorem romansu łotrzykowskiego, dlatego niektóre cechy gatunku nie są w niej zawarte.
Narracja W romansie łotrzykowskim występuje narracja pierwszoosobowa. Można odnieść wrażenie, że to jednocześnie autobiografia, jednak w żadnym hiszpańskim dziele należącym do tego gatunku bohater nie podkreśla, że opisywane przez niego wydarzenia miały miejsce naprawdę. Wyjątek stanowi Żywot Estebanillo Gonzaleza, gdzie już we wstępie Estebanillo informuje, że jego historia jest prawdziwa. Według innych badaczy, romans łotrzykowski ma formę spowiedzi: „Łazik jest lakoniczną spowiedzią lub raczej zeznaniem, którego dramaturgię potęguje niejasna sytuacja Łazarza-narratora”E. Skłodowska, Wstęp. W: Żywot Łazika z Tormesu, przeł. M. Mann, Warszawa, Książka i Wiedza, 1988..
Wątki i nurty literackie Chociaż romans łotrzykowski jest gatunkiem mającym swoje źródła w XVI, a rozwijającym się najprężniej w XVII wieku, pojawiają się w nim elementy typowe dla późniejszych nurtów literackich.