W tym czasie wojska lądowe nacierały na linię Zygfryda, a zadaniem dywizjonu było paraliżowanie niemieckiej komunikacji w strefie przyfrontowej między Renem a Mozą. 9 marca dywizjon 317 przesunięto na lotnisko w Gilze Rijen, a już 13 kwietnia polskie dywizjony przeniosły się na lotnisko w Nordhorn na terytorium Niemiec. Od 30 kwietnia nowym miejscem postoju dywizjonu było lotnisko w Varrelbusch. W dniach 18–20 i 25 kwietnia dywizjon wspierał polską 1 Dywizję Pancerną atakującą miejscowości Papenburg i Leer. 4 maja otrzymał zadanie zwalczania niemieckich statków na morzu. Por. pil. Leszek Szczerbiński zaatakował skutecznie z działek i karabinów maszynowych statek o wyporności 500 ton. Na skutek eksplozji statku „Spitfire” Szczerbińskiego został poważnie uszkodzony i wraz z pilotem runął do morza.
Po zakończeniu działań wojennych dywizjon pozostał do końca 1946 w składzie brytyjskich wojsk okupacyjnych. Ostatnim lotniskiem na terytorium niemieckim było lotnisko w Ahlhorn.
3 stycznia 1947 na lotnisku w Portreath w Anglii 317 Dywizjon Myśliwski „Wileński” został rozwiązany.