sporną kwestią było to, czy o wyznaniowym charakterze terytorium ma decydować zamieszkująca je ludność, czy też decyzja władcy. Zwingli dążył przy tym do militarnego rozwiązania konfliktu, szukając powodu do wojny.
W maju 1528 r. mieszkańcy Zurychu stracili katolickiego feldfebla, a rok później mieszkańcy Schwyz spalili na stosie pastora Jakoba Kaisera. W początku czerwca 1529 Zurych i Berno przeciwstawiły się przejęciu władzy w dotychczasowych wolnych wsiach przez landwójta z Unterwalden. Wszystkie te wydarzenia stały się zarzewiem wojny; w efekcie 6 czerwca 1529 Zurych opanował miejscowości Bremgarten i Mellingen oraz część posiadłości należących do Turgowii i St. Gallen. Wojska zuryskie i zmierzające w ich ślad berneńskie pomaszerowały w kierunku miejscowości Kappel nad rzeką Albis, zajmując Turgowię oraz okolice Sankt Gallen. 7 czerwca miejscowości nieuczestniczące w konflikcie próbowały mediacji, jednakże 8 czerwca 1529 roku Zurych wypowiedział wojnę pięciu miastom należącym do Christliche Vereinigung.