thumb|Muzeum Titanic Belfast thumb|Queen’s University w Belfaście Belfast (wymowa ang.: []; ) – stolica, dystrykt i największe miasto Irlandii Północnej, położone na terenie hrabstw Antrim i Down, nad ujściem rzeki Lagan do zatoki Belfast Lough. Zajmuje powierzchnię 133 km², a liczy 352 390 mieszkańców (szac. 2024).
Aglomeracja o nazwie „Wielki Belfast” ( lub ) zajmuje powierzchnię 960 km², a w 2011 r. zamieszkiwało ją 671 559 osób. W jej skład wchodzi miasto Belfast oraz 12 odrębnych jednostek administracyjnych (największe z nich to: Lisburn, Newtownabbey, Bangor, Castlereagh, Carrickfergus, Holywood).
Historia Osadnictwo rozwijało się wokół normandzkiego zamku, zbudowanego w 1177 r. W średniowieczu był małą osadą pozostającą w cieniu sąsiedniego Carrickfergus. Miasto zaczęło rozwijać się dopiero w XVII w. jako centrum handlowe. W ramach planu kolonizacyjnego rozpoczął się napływ osadników z Anglii i Szkocji. W 1685 r. w Belfaście pojawili się francuscy hugenoci, którzy rozwijając na tym terenie przemysł włókienniczy (głównie lniany), doprowadzili do prawdziwego rozkwitu miasta. Pożar, który wybuchł w 1708 r., prawie doszczętnie strawił Belfast. W kolejnych latach XVIII w. następował rozwój handlu wyrobami tkackimi i przemysłu okrętowego (1791 r. pierwsza stocznia) oraz znaczny przyrost liczby ludności.