Charles Paulet (ur. 1661, zm. 21 stycznia 1722 w Londynie) – angielski arystokrata i polityk, najstarszy syn Charlesa Pauleta, 1. księcia Bolton i Mary Scrope, córki 1. hrabiego Sunderland.
Kształcił się w Grey's Inn i Winchester College. W latach 1681–1698 był członkiem Parlamentu z ramienia partii wigów, z okręgu Hampshire. Był przeciwnikiem katolickiego króla Jakuba II, przez co musiał w 1687 r. opuścić Anglię. Udał się wtedy do Republiki Zjednoczonych Prowincji, na dwór standholera Niderlandów Wilhelma III. Rok później towarzyszył Wilhelmowi, kiedy ten przeprawił się przez kanał La Manche i zdobył tron Anglii.
Dla Pauleta, jako wiernego stronnika, posypały się liczne urzędy i godności. Był m.in. Lordem Szambelanem królowej Marii (1689-1694). 3 lipca 1690 r. został członkiem Tajnej Rady. Był tak wiernym stronnikiem króla Wilhelma, że kiedy obalony Jakub II ogłosił w 1692 dekret o amnestii dla jego przeciwników (w wypadku, gdyby powrócił na tron Anglii), Paulet nie został w nim wymieniony.
Do powrotu Jakuba nie doszło, a na Pauleta, od 1699 r. księcia Bolton, wciąż sypały się nowe godności. Był lordem namiestnikiem następujących ziem: Hampshire (1699–1710), Dorset (1702–1707 i 1708–1722) oraz Irlandii (1717–1720). 16 kwietnia 1705 r.