Powstała ona poprzez nałożenie się na pomorski (kaszubski) adstrat językowy cech dialektu wielkopolskiego, jak również zapożyczeń z języka dolnoniemieckiego, Od 1932 Krajna posiada własny hymn, autorstwa Pawła Jaśka, Bogaty program tańców ludowych prezentuje Zespół Pieśni i Tańca Krajna z Nakła, którego choreografem jest Izabela Grochowska. Mieszkańców Krajny nazywa się Krajniakami, Muzeum Kultury Ludowej w Osieku nad Notecią, gromadzi eksponaty związane z kulturą regionu, zwłaszcza zabytki architektury wiejskiej z: Krajny, Pałuk i Puszczy Noteckiej, Pod koniec 2013 roku w oparciu o opisy Oskara Kolberga oraz zbiory muzealne znajdujące się w Muzeum Etnograficznym im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu, Zespół Pieśni i Tańca Krajna zaprezentował rekonstrukcję XIX-wiecznego stroju krajeńskiego opracowanego przez prowadzącą zespół Monikę Kochanowską. Rekonstrukcja ubioru krajniaków została pozytywnie zaopiniowana przez Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu oraz Muzeum Ziemi Krajeńskiej w Nakle nad Notecią.
Zobacz też
Wielkopolska Pomorze Krajniacy Hymn Krajny
Przypisy
Bibliografia Krajna i Nakło. Studja i rozprawy wydane z okazji pięćdziesięciolecia gimnazjum imienia Bolesława Krzywoustego w Nakle, Nakło 1926. Janusz Umiński, Pojezierze Krajeńskie, Warszawa 1991. Sępólno Krajeńskie. Oficjalny informator miejski, Bydgoszcz 1994.
Kategoria:Regiony historyczne Polski