Fotometria – dział optyki zajmujący się pomiarem wielkości fizycznych opisujących światło w zakresie jego oddziaływania na ludzkie oko, w przeciwieństwie do radiometrii, która dotyczy pomiarów energetycznych promieniowania elektromagnetycznego niezależnie od percepcji wzrokowej. Fotometria uwzględnia subiektywne wrażenie jasności powstające w wyniku pobudzenia receptorów światła w oku ludzkim. Jej podstawę stanowi model oka jako selektywnego detektora widma elektromagnetycznego.
Jednostki fotometryczne, w odróżnieniu od jednostek radiometrycznych, są powiązane z funkcją czułości wzrokowej człowieka i mogą być stosowane m.in. jako wielkości odniesienia w badaniach psychofizycznych. Relacja między jednostkami fotometrycznymi a radiometrycznymi jest analogiczna do relacji między skalami percepcyjnymi i fizycznymi, np. między fonem a belem.
Fotometria a ludzkie oko mały|Krzywa czułości spektralnej oka ludzkiego (funkcja V(λ)) – maksimum przypada na długość fali około 555 nm Ludzkie oko wykazuje zróżnicowaną wrażliwość na światło widzialne o różnych długościach fali. Fotometria uwzględnia tę właściwość poprzez stosowanie współczynników wagowych opisujących względną czułość wzrokową dla poszczególnych długości fali.