Czasy powojenne Po 1945 r. huta przeszła w polskie ręce razem z całą ziemią kłodzką. W 1946 r. uruchomiony został dział zdobienia, opierając produkcję na 89 jeszcze niemieckich pracownikach oraz na półfabrykatach z poniemieckich zapasów. Huta stała się własnością państwową. W 1948 zatrudnienie wynosiło 180 osób z czego 60% stanowili już Polacy. Od 1 stycznia 1950 r. huta zaczęła podlegać, razem ze wszystkimi dolnośląskimi hutami, Centralnemu Zarządowi Przemysłu Szklarskiego i Ceramiki Szlachetnej z siedzibą w Sosnowcu. Zakład nosił wtedy nazwę „Zjednoczone Huty Szkła Okręgu Śląska Dolnego – Państwowa Huta Szkła Kryształowego w Stroniu Śląskim”. Produkcja roczna w tym roku wyniosła 40 ton przy zatrudnieniu 230 osób.
Z czasem uruchomiono własny wytop i formowanie szkła. W 1951 r. wytop rozpoczął pierwszy piec i rozpoczęto najpierw od produkcji borowo-krzemowego szkła laboratoryjnego. Dwa lata później zainaugurowano produkcję dekoracyjnego szkła kryształowego oraz produkcję z przeznaczeniem na eksport. W latach 50. rozpoczęto rozbudowę i modernizację zakładu, która trwała przez następne dziesięciolecia. Wybudowano m.in. nowy budynek zdobienia, magazyny półfabrykatów i wyrobów gotowych oraz polerownię chemiczną. Uporządkowano teren zakładu, zlikwidowano stare magazyny, a część starych pomieszczeń zaadaptowano do nowych celów.