thumb|Plemiona germańskie w 50 roku n.e. Markomanowie (Markomannen) zajmują teren m.w. dzisiejszych Czech Marbod (łac. z celt. Maroboduus – Wielki Kruk; ur. ok. 30 p.n.e., zm. 37 n.e. w Rawennie) – władca (król) plemienia Markomanów.
Zakładnik Rzymu Jako chłopiec trafił do Rzymu w charakterze zakładnika, żywej gwarancji pokoju ze strony Markomanów. Przebywał tam od 10 do 15 lat, zapoznając się z organizacją państwa rzymskiego, jego strukturą militarną, prawem, dyplomacją. Pobierał nauki u najznakomitszego nauczyciela rzymskiego tamtych czasów Marka Werriusza Flakkusa, uczęszczał też do elitarnej szkoły na Palatynie.
Organizator państwa i władca Około 9 p.n.e. Marbod powrócił do Germanii, prawdopodobnie w wyniku ucieczki. W l. 10-9 p.n.e., czyli w czasie sprawowania namiestnictwa Galii przez Druzusa Starszego, została podjęta rzymska ofensywa, w wyniku której Markomanowie zostali zmuszeni do ucieczki z terenów nad Menem i szukania nowych siedzib. Dotarli na wschód, do kraju celtyckich Bojów, czyli Bohemii, obejmującego tereny Kotliny Czeskiej, i je zasiedlili. Według Tacyta odbyło się to na drodze podboju zbrojnego, badania archeologiczne wykazują jednak, że Bojowie opuścili te tereny wcześniej, ulegając presji plemion swebskich nacierających z północy, z dorzecza Łaby.