Podczas drogi powrotnej do Anglii Powlett oskarżył Griffina o niezaatakowanie napotkanych francuskich okrętów. Griffin został uznany za winnego zaniechania i zdegradowany, ale w akcie zemsty oskarżył Powletta na Dworze królewskim. Chcąc uniknąć konsekwencji Powlett zrezygnował z czynnej służby w marynarce i zajął się karierą polityczną. Z ramienia partii wigów był członkiem Parlamentu w latach 1751–1754 (z okręgu Christchurch), 1755–1761 (z okręgu Lymington) i 1761–1765 (z okręgu Winchester). W 1765 r., po samobójczej i bezpotomnej śmierci starszego brata, Charlesa, odziedziczył tytuł księcia Bolton i miejsce w Izbie Lordów.
W międzyczasie zdążył się pogodzić z Griffinem, którego zarzuty upadły z braku dowodów. Jednocześnie wciąż uzyskiwał wyższe rangi w marynarce. W 1756 r. uzyskuje rangę kontradmirała, w 1759 r. wiceadmirała. W 1770 r. został admirałem Niebieskiego Szwadronu Royal Navy, zaś pięć lat później Szwadronu Czerwonego. Dodatkowo, 10 grudnia 1768 r. został członkiem Tajnej Rady. W latach 1782–1794 był Lordem Namiestnikiem Hampshire.
7 maja 1752 w Mayfair w Londynie, poślubił Mary Nunn (przed 1737 – 31 maja 1764) i miał z nią jedną córkę: Maria Henrietta Powlett (zm. 30 marca 1779), żona Johna Montagu, 5. hrabiego Sandwich, miała dzieci