Polskie Siły Powietrzne (PSP) – samodzielny rodzaj sił zbrojnych Polskich Sił Zbrojnych w latach 1940–1947.
Organizacja Polskich Sił Powietrznych Po ustaniu we wrześniu 1939 działań wojennych w Polsce rząd polski czynił starania, by na terenie państw będących w stanie wojny z Niemcami zorganizować Polskie Siły Zbrojne, a w ich składzie odbudować również lotnictwo. 25 października w dowództwie francuskich sił powietrznych odbyła się konferencja przedstawicieli lotnictwa Francji, Wielkiej Brytanii i Polski. Na czele delegacji gospodarzy stał generał Jean Charles Romatet, szefem delegacji brytyjskiej był wicemarszałek lotnictwa Douglas Claude Strathem Evill, natomiast delegacji polskiej przewodniczył generał Józef Zając. Prezentując stanowisko polskie, gen. Zając wyraził przekonanie, że miejscem formowania polskich oddziałów lotniczych powinna być raczej Wielka Brytania. Dodał również, że władze polskie spodziewają się wyewakuować jeszcze około 5–6 tysięcy osób personelu lotniczego, w tym 650 pilotów, 200–300 obserwatorów i strzelców pokładowych, 250 oficerów technicznych i inżynierów, 1500 mechaników oraz 2500 osób pomocniczego personelu naziemnego. Część tego personelu znajdowała się już wówczas na terenie Francji.