Synagoga Polska w Wiedniu () – nieistniejąca synagoga, która znajdowała się w Wiedniu, stolicy Austrii, przy Leopoldsgasse 29.
Historia Synagoga miała zostać wybudowana w celu zastąpienia szulu, istniejącego wcześniej przy Obere Donaustraße, który stał się za mały dla rozwijającej się społeczności.
Synagoga została zbudowana w latach 1892–1893, według projektu architekta . Kamień węgielny wmurowano pod nią w marcu 1893 roku, a synagogę oddano do użytku we wrześniu tego samego roku. Służyła społeczności polskich Żydów zamieszkałych w Wiedniu, zrzeszonych w ortodoksyjnej kongregacji Beth Israel, założonej w 1882 roku.
Synagoga miała 450 miejsc dla mężczyzn oraz 217 (lub 317) dla kobiet. Została wzniesiona w stylu mauretańskim, wnętrze budynku było bogato udekorowane, w głównej sali bima znajdowała się w centrum, natomiast przy aron ha-kodeszu istniały pokoje przeznaczone dla rabina oraz kantora. Do sali modlitewnej prowadziły wejścia przez podwórze oraz przedsionek synagogi. Została przebudowana w 1926 roku, dobudowano wówczas do niej bibliotekę. Kantorem w synagodze był m.in. , a synagoga znana była z używania skomponowanej przez niego muzyki.