Wcześniej zostało ustalone pierwotne miejsce pochówku Józefa Maksymiliana hr. Ossolińskiego przez redaktorów Sławomira Iwanowskiego i Krzysztofa Korbiela. Po uzyskaniu zgody zarządcy cmentarza Matzleinsdorf, pastora dr. Michaela Wolffa, złożyli oni w tym miejscu urnę z ziemią pobraną z pierwotnego miejsca pochówkuMagazyn Krzeszowicki, Anna Łukasik: Moje wielkie marzenie, nr 4 (670), kwiecień 2025, s. 26-27.
Sejm RP ogłosił rok 2026 Rokiem Józefa Maksymiliana Ossolińskiego.
Twórczość Ossoliński był współpracownikiem 2 czasopism: prowadzącego walkę z nieuctwem i konserwatyzmem szlachty, z zaśmiecaniem języka polskiego obcymi naleciałościami, propagujących tolerancje religijną, działalność przemysłową i podniesienie rolnictwa: wychodzącego od roku 1765 Monitora i pierwszego pisma literackiego w Polsce, wychodzących w latach 1770–1777 – Zabaw przyjemnych i pożytecznych ze sławnych wieku tego autorów zebranych (na którego łamach debiutował w roku 1771, współpracując z nim do roku 1773), będących oficjalnym organem „obiadów czwartkowych”.