Po Brytyjczykach także Amerykanie przekonali się do wysokiej użyteczności tego typu okrętów: startujące z nich samoloty współpracujące z płynącymi w osłonie konwoju niszczycielami znakomicie się uzupełniały, „polując” na niemieckie okręty podwodne. Jeden z amerykańskich lotniskowców eskortowych USS „Guadalcanal” dowodzony przez kapitana Daniela Gallery’ego odegrał zasadniczą rolę w zdobyciu niemieckiego U-Boota U-505 u wybrzeży Afryki Północnej w 1944.
Na teatrze działań na Pacyfiku, gdzie zagrożenie atakami okrętów podwodnych nieprzyjaciela było znacznie mniejsze, lotniskowce eskortowe były używane zazwyczaj do zadań taktycznych, takich jak osłona powietrzna desantów czy konwojów. Czasami służyły także jako „zapasowe” lotniskowce eskortujące większe lotniskowce floty – w czasie, gdy ich „większy brat” był zajęty przygotowywaniem samolotów do ataku, mniejszy lotniskowiec eskortowy zapewniał jego osłonę powietrzną i służył jako zapasowy pas startowy dla znajdujących się jeszcze w powietrzu samolotów z większego lotniskowca.