Po co najmniej dwóch fazach rozbudowy (pierwszej za panowania Juby II), ostateczny kształt tego głównego placu miejskiego nadano w III wieku, z układem typowym dla miast rzymskich: kapitolu wzniesionego w najwyższym punkcie okolicy, w pobliżu łuku triumfalnego, oraz bazylikiM. Ellingham i in.: Maroko, dz. cyt., s. 237-239..
Poza tym do najważniejszych i najciekawszych ruin budowli starożytnego Volubilis należą: kapitol – najważniejsze w mieście sanktuarium Trójcy Kapitolińskiej (pomimo prostej konstrukcji z portykowym dziedzińcem i niedużym pomieszczeniem świątynnym). Według zachowanej inskrypcji datowane na rok 217 n.e., czyli na okres przebudowy miasta przez cesarzy z dynastii Sewerów; przybudówkę stanowią niewielkie termy. Z całości zachował się szereg wolno stojących kolumn korynckich wraz z ciągiem 13 schodów od strony północnej; bazylika – sąsiednie, wyniosłe ruiny pięcionawowej budowli służącej do sprawowania sądów i jako miejsce wymiany handlowej, z przylegającym mniejszym budynkiem sądowym (kurią) i placem z portykiem (być może też używanym do celów handlowych);