mały|Generał Stanisław Szeptycki i Wawrzyniec Hajda (z prawej) w 1922 roku Wawrzyniec Bartłomiej Hajda (ur. 8 sierpnia 1844 w Nowych Reptach, zm. 27 marca 1923 w Piekarach Śląskich) – polski działacz ludowy i poeta, z zawodu górnik.
Życiorys Wawrzyniec Hajda urodził się 8 sierpnia 1844 roku w Nowych Reptach jako syn Antoniego Hajdy i Marianny z domu Machura. Dzień później został ochrzczony w kościele św. Mikołaja w Starych Reptach (Alt Repten) przybierając imię Laurenz Bartholomeus (Wawrzyniec Bartłomiej). W czasie epidemii tyfusu i cholery w 1856 roku stracił rodziców. Hajda rozpoczął pracę u piekarza oraz pomagał w pracy na roli.
Gdy ukończył 14 lat, został przyjęty do pracy na kopalni Wilhelmine w Szarleju. W tym samym czasie rozpoczął naukę gry na skrzypcach, zaczął się też interesować historią Śląska. W 1865 roku przeniósł się na kopalnię Szarlej, a następnie pracował w kopalni Helena. W 1873 roku stracił wzrok na skutek przedwczesnego wybuchu dynamitu. Wzroku już nigdy nie odzyskał. Skierowano go na leczenie do Wrocławia, gdzie mieścił się zakład dla ociemniałych.