William Henry Vane (ur. 27 lipca 1766, zm. 29 stycznia 1842 w Westminsterze) – brytyjski arystokrata i polityk, syn Henry’ego Vane'a, 2. hrabiego Darlington i Margaret Lowther, córki Roberta Lowthera. Ochrzczony 18 sierpnia 1766 r. w Westminsterze. Wykształcenie odebrał w Oksfordzie.
W latach 1788–1790 zasiadał w Parlamencie z okręgu Totnes, zaś w latach 1790–1792 z okręgu Winchilsea, z ramienia partii wigów. W 1792 r. odziedziczył ojcowski tytuł 3. hrabiego Darlington i zasiadł w Izbie Lordów. Utrzymywał bliskie stosunki z księciem Walii i księciem Clarence. To zaowocowało nowymi godnościami. 5 października 1827 r. został 1. markizem Cleveland, zaś 29 stycznia 1833 r. 1. księciem Cleveland. Podczas koronacji Wilhelma IV (8 września 1831 r.) pełnił funkcję miecznika (Bearer of the Sword). Dodatkowo, 17 kwietnia 1839 r. został kawalerem Orderu Podwiązki. Był również Lordem Namiestnikiem Durham w latach 1792–1842.
Książę prowadził bardzo wesoły tryb życia i nie stronił od alkoholu. Lord Belhaven zapisał, że w swojej rezydencji książę posiadał kieliszki bez nóżki, co powodowało, że należało wypić od razu całą zawartość naczynia.