Czworogratka dwupasek, czworogratka sadówka (Amphigerontia bifasciata) – gatunek owada z rzędu psotników i rodziny psotnikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisał jako pierwszy Pierre-André Latreille w 1799 roku pod nazwą Psocus bifasciatus. W 1880 roku Hermann Julius Kolbe wyznaczył go gatunkiem typowym nowego rodzaju Amphigerontia. Jeszcze do lat 40. XX wieku gatunek ten często mylony był w literaturze z czworogratką nadrzewkiem (Amphigerontia contaminata).
Morfologia Owad ten osiąga od 4,5 do 4,8 mm długości przedniego skrzydła. Podstawowa barwa ciała może być od jasnoszarej po czarnobrunatną. Brunatne, lekko u wierzchołków rozjaśnione czułki u samca osiągają niemal długość przedniego skrzydła, zaś u samicy są nieco krótsze. Oczy złożone mają barwę czarną. Tułów jest od spodu ciemniejszy niż z wierzchu i jasno obwiedziony. Tergity tułowia są matowe. U obu płci przednie skrzydła są przezroczyste z nielicznymi plamkami i przepaskami oraz zgrubiałymi pterostygmami. Barwa odwłoka ma żółtawy odcień, a plamki na nim nie formują pierścieni. Genitalia samca cechują się symetrycznym hypandrium podzielonym u wierzchołka na trzy płaty, z których środkowy jest zaostrzony. Paramery są wąskie, wydłużone, rozszerzone u szczytu, nieprzyrośnięte do prącia.