Ziemię uprawną dzielono na jednakowe kawałki w układzie niwowym.

Prawa obowiązujące w polskich miastach W Polsce stale lub okresowo od XIII do XVIII w. stosowano prawo zachodnie w różnych wersjach, o nazwach zazwyczaj wziętych od miasta, z którego je skopiowano. Wyróżnia się więc: prawo chełmińskie prawo lubeckie – prawo miejskie typowe dla miast hanzeatyckich prawo magdeburskie – zwane też prawem niemieckim, prawo miejskie najczęściej stosowane w Polsce prawo średzkie – stworzone w oparciu o lokację Środy Śląskiej, powstałe na bazie praw miasta Halle (Henryk I Brodaty ze względu na konflikt z arcybiskupstwem Magdeburga nie chciał korzystać z tamtejszego prawa) prawo poznańskie – odmiana prawa magdeburskiego wzorowana na przywileju lokacyjnym Poznania.