Stara Synagoga w Katowicach () – nieistniejąca synagoga, która znajdowała się w Katowicach na rogu dzisiejszych ulic 3 Maja i J. Słowackiego w Śródmieściu.
Historia mały|lewo|Synagoga przed rozbudową przy Grundmannstraße (ok. 1872) Koncepcja budowy pierwszej synagogi w Katowicach narodziła się w latach 60. XIX wieku. W 1861 roku Żydzi otrzymali od administracji dóbr dworskich Tiele-Wincklerów parcelę pod budowę synagogi. W tym samym roku żydowski architekt i budowniczy Ignatz Grünfeld dostarczył projekt planowanego budynku. Prawdopodobnie architekt wzorował się na synagodze w Wolfhagen.
Budowa synagogi została ukończona w 1862 roku. Sala główna mogła pomieścić łącznie 320 osób, 200 w głównej sali modlitewnej i 120 w galeriach dla kobiet. Oficjalne otwarcie miało miejsce 4 września 1862 roku, kiedy to uroczyście wniesiono zwoje Tory przechowywane w domu Simona Goldsteina. Po 10 latach okazało się, że synagoga jest za mała i nie może pomieścić ciągle rosnącej liczby wiernych. W latach 1882–1883 została znacznie rozbudowana i nabrała nowych kształtów. Do zachodniej elewacji dobudowano korpus poprzeczny zwieńczony okazałą kopułą.