Nazwa natomiast nawiązywała do sloganu Braterstwo i jedność.
Przebieg Wiodła od granicy z Włochami w Ratečach (a po wybudowaniu Tunelu Karawanki – od granicy z Austrią w Jesenicach) przez Kranj, Lublanę, Zagrzeb, Slavonski Brod, Sremską Mitrovicę, Belgrad, Nisz, Kumanowo i Skopje do granicy z Grecją w Gewgeliji. Ukończono ją na całej zaplanowanej długości, ale tylko w postaci jednej jezdni z jednym pasem ruchu w każdą stronę i bez bezkolizyjnych skrzyżowań, nie spełniała więc ona standardów autostrady. Nawierzchnia była w przeważającej części betonowa, tylko niektóre odcinki – asfaltowe. Jej pierwszy odcinek (relacji Zagrzeb – Belgrad, długości 382 km), otwarto 27 lipca 1950. W 1977, od odcinka chorwackiego, rozpoczęto budowę drugiej jezdni. Do rozpadu Jugosławii dobudowano drugą jezdnię na odcinkach: Kranj – Lublana, Zagrzeb – Slavonski Brod i Sremska Mitrovica – Belgrad – Nisz. Trasa posiadała oznaczenie M1.