Są one często praktykowane w taki sposób, że dla każdej niezmierzoności w kolejności (poza muditą dla której opuszczamy krok pierwszy) medytujący skupia się kolejno na: sobie samym (nie dotyczy mudity), dobrym przyjacielu, osobie neutralnej, "trudnej" osobie, wszystkich czterech powyższych, istotach z całego świata, istotach ze wszystkich wszechświatów.

Sam Budda nigdy wprost w swych naukach nie zalecał kierowania przez medytującego tych umysłowych jakości w stronę samego siebie. Jeśli zaś chodzi o "istoty ze wszystkich wszechświatów", to buddyzm akceptuje, chociaż nie kładzie nacisku na hinduską kosmologię wielorakich wszechświatów rozciągniętych w czasie i przestrzeni.

Chociaż wyraz tych idei pochodzi z buddyzmu, to idee te same w sobie nie przynależą ściśle do określonego nurtu religijnego. Na przykład ruch znany pod nazwą Sarvodaya Shramadana Movement używa opisywanych metod podczas publicznych medytacji odbywających się na Sri Lance, w których udział biorą wspólnie buddyści, hinduiści, zwolennicy islamu i chrześcijanie. Również wiersz Rudyarda Kiplinga zatytułowany If odnosi się do koncepcji Upekkha w nazywaniu Triumfu i Katastrofy oszustami i szarlatanami.