Na stanowisku tym Władysław nie wytrwał zbyt długo na skutek oporu polskiej szlachty niezadowolonej z zaangażowania księcia w sprawę zapewnienia dziedzictwa po Ludwiku jego córkom, oraz obarczanie go współwiną za oderwanie od Zjednoczonego Królestwa Polskiego na rzecz Węgier Rusi Halickiej.thumb|Pieczęć konna Władysława Opolczyka z 1378Jako odszkodowanie za niezrealizowane ambicje Opolczyk otrzymał od władcy węgierskiego ziemię dobrzyńską oraz część Kujaw z Bydgoszczą, Inowrocławiem, Gniewkowem, Złotorią i SzarlejemJanusz Pietrzak, Zamki i dwory obronne w dobrach państwowych prowincji wielkopolskiej: studium z dziejów państwowych siedzib obronnych na przełomie średniowiecza i nowożytności, Instytut Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2003, s.71-73.. Uzyskane w 1379 r. terytoria leżały przy granicy z państwem zakonu krzyżackiego, z którym książę opolski wszedł wkrótce w bliskie kontakty, pozwalając m.in. na ściganie przez oddziały krzyżackie w granicach swojego władztwa przestępców.