W zapiskach ze swej młodzieńczej podróży w Karpaty Wschodnie na początku września 1931 r. Antoni Wrzosek, późniejszy wybitny profesor geografii, notował o Jaremczu: Jako centrum turystyczne ustępuje ono Worochcie, za to najbliższa okolica i samo położenie jest tu bezwzględnie ładniejsze. Mnóstwo pięknych ustroni, niezaśmiecone lasy i w ogóle mało zmieniona przyroda odróżniają te okolice korzystnie od naszych uzdrowisk á la Rabka, Krynica itp. (...) co zaś do kolei, to w Beskidach nie ma żadnej w przybliżeniu tak pięknej i naprawdę górskiej, jak Nadpruciańska. Korzystano z plaży nad Prutem i spacerów do altanki, oferującej widok na duży wodospad Prutu, zwany Hukiem lub Prebojem. Od willi „Jasna Polana” (w której Polskie Towarzystwo Tatrzańskie utrzymywało także stację turystyczną) chodzono do drugiej altany, na górze Pohar (czyli Małej Glorietce). Orłowicz reklamował ten spacer z uwagi na ładne widoki, ale Wrzosek pisał już, że ...widok stąd mizerny – wcale nie zasługuje na nazwę Glorietki.Widać tylko trochę dolinę Prutu w dół, tj. Jaremcze i Dorę, poza tym widok zasłania las.