– ryzykowny wariant, nieskuteczny przeciwko dobrym graczom, lecz zabójczy dla amatorów. Także i w partiach z dobrymi szachistami reprezentował romantyczny, agresywny i pełen polotu styl gry, oparty głównie na biegłości taktycznej, chociaż był również znany z dobrej techniki rozgrywania końcówek.
W 1899 r. wydał zbiór swoich partii, uzupełniony o dwadzieścia problemów szachowych własnego autorstwa i krótką biografię, pod tytułem Mr Blackburne’s Games at Chess (Partie szachowe pana Blackburne’a). Do późnych lat pozostawał bardzo silnym szachistą. W 1914 r., w wieku 72 lat brał udział w słynnym turnieju arcymistrzowskim w Petersburgu. Odebrał wówczas nagrodę za najpiękniejszą partię turnieju, za wygraną z Aronem Nimzowitschem. Był to jego ostatni występ na arenie międzynarodowej. Do końca życia zajmował się szachami, redagując kolumnę szachową w gazecie The Field.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był we wrześniu 1873 r., zajmował wówczas 2. miejsce (za Wilhelmem Steinitzem) na świecieChessmetrics Player Profile: Joseph Blackburne..
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, Szachy od A do Z, tom I, Warszawa 1986, s. 88–89
Linki zewnętrzne
Kategoria:Brytyjscy szachiści Kategoria:Szachiści XIX wieku Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1924 Kategoria:Ludzie urodzeni w Manchesterze Kategoria:Szachiści Manchester Chess Club