Synagoga Złota Róża we Lwowie (; ), zwana również Nachmanowicza – synagoga, która znajdowała się w centrum Lwowa, w dzielnicy żydowskiej, przy ulicy Blacharskiej (późniejszej Iwana Fedorowa 27). Zniszczona podczas II wojny światowej.
Historia Synagoga została zbudowana w 1582 roku z inicjatywy i funduszy przewodniczącego lwowskiej (miejskiej) gminy żydowskiej Izaaka Nachmanowicza. Jej projektantami byli włoscy architekci: Paweł Szczęśliwy i Ambroży NutclaussLwowscy Żydzi chcą odbudować «Złotą Różę». Od imienia żony fundatora nazwano ja „Złotą Różą”.
Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta w stylu renesansowym z reminiscencjami gotyku. Jej wnętrze stanowiła czworoboczna sala ze sklepieniem gotyckim, wspartym na renesansowych konsolach. Na każdej z trzech ścian umieszczone były dwa ostrołukowe okna. Aron ha-kodesz w postaci kamiennego renesansowego portalu stał na kilkustopniowym podwyższeniu przy ścianie wschodniej. Posadzka synagogi była niższa od poziomu ulicy o kilka stopni.