ln – uniksowy program służący do tworzenia dowiązań twardych oraz symbolicznych.
Użycie ln [opcje] źródło cel
gdzie: źródło – plik lub pliki, do których tworzy się dowiązania; cel – nazwa pliku lub katalogu; jeśli cel jest nazwą pliku, stworzony zostanie link o konkretnej – podanej nazwie, jeśli zaś cel jest folderem zostaną w nim utworzone dowiązania do źródła, o nazwach identycznych z nazwami źródłowymi plików.
Opcje Single UNIX Specification definiuje dwie opcje: -s – tworzy dowiązania symboliczne zamiast twardych; -f – wymusza () tworzenie dowiązań, nawet, gdy istnieją już pliki o tej samej nazwie (nadpisuje je).
Wersja z GNU Coreutils dopuszcza także m.in.: -b – tworzy kopie zapasowe plików (); -v – wyświetla szczegółowe informacje ().
Przykłady ln abc def
Tworzy w pliku def dowiązanie twarde do pliku abc.